مقدمه: چرا روشهای سنتی ایزولاسیون دیگر کافی نیستند؟
برای دههها، قیر و ایزوگام رایجترین روشهای عایقکاری رطوبتی در ساختمانهای ایران بودهاند. اما امروزه با پیشرفت فناوریهای نوین ساختمانی، معایب ایزوگام و قیر بیش از گذشته آشکار شده است. ضعف در درزگیری، کاهش عمر مفید در برابر اشعه UV، ترکخوردگی و وابستگی شدید به اجرای دستی، از جمله مشکلاتی هستند که باعث شدهاند روشهای سنتی دیگر پاسخگوی استانداردهای جدید ساختوساز نباشند.
این مقاله به بررسی علمی این معایب و معرفی راهکارهای مدرن مبتنی بر تکنولوژی نانو پلیمری ( محصولات نانو پلیمری آکوارزین ) میپردازد.
معایب عمده سیستم قیر و گونی (روش اجرای سنتی)
عدم انعطافپذیری: قیر در دمای پایین شکننده و در دمای بالا نرم میشود. این خاصیت باعث ایجاد ترکهای ریز (شبکهای) در زمستان و تغییر شکل در تابستان میگردد.
مشکل در درزگیری و اتصالات: اجرای قیر و گونی در گوشهها، کنجها و محل عبور لولهها بسیار دشوار است و این نقاط به کانونهای نشت آب تبدیل میشوند.
وزن و ضخامت بالا: این سیستم، بار مرده قابل توجهی به سازه وارد میکند و موجب افزایش وزن نهایی لایه ایزولاسیون بر روی سازه میشود.
حساسیت به اجرای بیدقت: کیفیت نهایی به شدت وابسته به مهارت و دقت نیروی انسانی است و احتمال ایجاد حباب یا اجرای ناقص بسیار بالاست.
مشکلات زیستمحیطی و بهداشتی: بوی شدید و انتشار گازهای مضر در حین اجرا از معایب بزرگ این روش است.
معایب سیستم ایزوگام (قیر و گونی پیشساخته )
اگرچه ایزوگام مشکلات اجرایی قیر و گونی سنتی را تا حدی کاهش داده، اما همچنان از بسیاری از معایب پایه رنج میبرد ، مانند :
مشکل درزگیری بین ورقهای ایزوگام
مشکل درزگیری بین ورقها: اصلیترین نقطه ضعف ایزوگام، درزهای بین ورقها است. این درزها با شعله و حرارت به هم متصل میشوند و کوچکترین بیدقتی در این مرحله منجر به نشت قطعی آب از این درزها میشود.
پارگی و سوراخ شدگی ایزوگام
پارگی و سوراخ شدگی: لایه ایزوگام در برابر برخورد اجسام تیز و حتی فشار ریشه گیاهان در روف گاردن بسیار آسیبپذیر است و به راحتی دچار پارگی میشود.
عدم چسبندگی کامل ایزوگام به بتن
عدم چسبندگی کامل به سطح: ایزوگام یک لایه “غشایی” است که تنها در نقاطی که حرارت دیده به سطح میچسبد. این امر باعث میشود در صورت نشت آب، آب در زیر ورقها حرکت کند و در (water tracking) و در نقطهای دورتر از محل پارگی خود را نشان دهد، که این موضوع پیدا کردن منبع نشت را بسیار دشوار میکند.
عمر مفید کم ایزوگام در برابر UV
عمر مفید کم : در معرض اشعه یو وی خورشید ، ترک خورده و خاصیت خود را از دست میدهند برای محافظت نیاز به یک لایه ماسه و سیمان پوششی دارند که خود بار اضافه بر سازه است
بوی نامطبوع و مشکلات بهداشتی قیر
بوی نامطبوع : بوی قیر در فضای ساختمان منتشر میشود
راهکار مدرن: سیستم عایق رطوبتی یکپارچه نانو پلیمری آکوارزین
سیستم عایق رطوبتی یکپارچه نانو پلیمری (مزایای محصولات آکوارزین)
سیستمهای نانو پلیمری بر پایه رزین، با طراحی مولکولی هوشمند، تمامی معایب روشهای سنتی را برطرف کردهاند:
ایجاد لایهای یکپارچه و بدون درز
ایجاد لایهای یکپارچه و بدون درز: این مواد به صورت مایع اجرا شده و پس از خشک شدن، یک پوسته کاملاً یکدست و بدون هیچ گونه درز یا اتصالی تشکیل میدهند. این مهمترین مزیت رقابتی نسبت به ایزوگام است.
چسبندگی مولکولی فوقالعاده به بتن
چسبندگی مولکولی فوقالعاده: این مواد به داخل منافذ ریز بتن نفوذ کرده و پیوند شیمیایی قوی با سطح برقرار میکنند. این امر مانع از حرکت آب در پشت عایق میشود.
انعطافپذیری و تحمل حرکات سازه
انعطافپذیری و تحمل حرکات سازه: خاصیت الاستومری این مواد باعث میشود در برابر انقباض و انبساط و ترکهای مویی بتن، خود را حفظ کرده و پاره نشوند.
مقاومت شیمیایی و فیزیکی بالا
مقاومت شیمیایی و فیزیکی بالا: در برابر مواد شیمیایی موجود در خاک، خاک و عوامل مشابه مقاوم هستند و پاره نمیگردند. uv اشعه
اجرای سریع و آسان بدون شعله
اجرای سریع و آسان: نیاز به تجهیزات پیچیده و شعله ندارد و روی سطوح با هندسه پیچیده به راحتی اجرا میشود.
عمر طولانی و دوام بالا
عمر طولانی و دوام بالا: با توجه به ساختار شیمیایی پایدار، عمر مفید بسیار بیشتری نسبت به روشهای سنتی دارند.
بیبو و سازگار با محیط زیست
بیبو و سازگار با محیط زیست: پس از خشک شدن، هیچ گونه بخار یا بوی مضری از خود متصاعد نمیکنند.
جمعبندی: سیستمهای سنتی به دلیل ماهیت غشایی و وابستگی به اجرای دستی، همواره مستعد نشت هستند. در مقابل، سیستمهای نانو پلیمری با تشکیل یک “پوستۀ دوم” یکپارچه بر روی سازه، مطمئنترین راهکار برای آببندی مادامالعمر سازهها محسوب میشوند